Rond 6 uur was iedereen wakker, stijf als een plank omdat we op de harde vloer hadden geslapen. Na het ontbijt zijn we rond 9 uur vertrokken richting de white Canyon. De kamelen gingen rechtstreeks naar het kamp waar we zouden lunchen, dus we zijn (bijna allemaal) te voet gegaan. Het was erg heet vandaag en omdat de spieren nogal te verduren hadden gehad tijdens de nacht ging het lopen niet echt van een leien dakje.

In de White Canyon moesten we zelfs weer diverse keren klimmen en klauteren en op een gegeven moment wilden mijn benen niet meer, maar ik moest door. Terug kon niet.
Het was erg warm vandaag. De witte bergen weerkaatsten de zon waardoor de warmte lang bleef hangen. De combinatie van zon en warmte in smalle kloven met klimmen en klauteren koste mij erg veel energie. Ik kon het tempo van de groep niet bijhouden. Gelukkig was ik niet de enige. Ook Renee had moeite met de verschillende factoren. Gelukkig was ik vandaag zo slim geweest om een fles van anderhalf liter water mee te nemen en flink veel druivensuiker.
Onderweg kwamen we af en toe wandelaars tegen die de route de andere kant op liepen. Wat wij dus geklauterd hadden moesten zijn afdalen en andersom.

De eerste grote uitdaging was een afdaling vanaf een steile rots, recht naar beneden. We kregen daarbij hulp van onze begeleiders. De rest van de tocht bestond uit klein klim en klauterwerk.

Aan het eind van de White Canyon moesten we nog een grote klauterpartij doen. Er stond een wankel trapje die ons op één derde van de hoogte bracht die we moesten overbruggen, de rest moest nog geklommen worden. Veel rek en strek werk aan het eind voor een voor mij al barre tocht. Totaal aan het eind van mijn latijn heb ik het gered en ben gelijk boven op de berg op mijn knieën in het zand gevallen. Tijdens de wandeling had ik al ruim ander halve liter water gedronken en had ik al diverse keren mijn pet vol met water gegooid en op mijn hoofd gezet. Het was echt afzien vandaag. Ik ben gelijk in de schaduw gaan zitten, heb mijn tekorten aan suikers aangevuld met onder andere een paar kopjes zoete Egyptische thee en ben als een blok in slaap gevallen. Na een half uurtje was ik weer wakker en redelijk boven Jan, maar we moesten na de lunch nog een half uur lopen. Ik heb er toen voor gekozen weer op een kameel te gaan zitten en me lekker te laten rijden.

Achteraf gezien had ik het niet willen missen, het was een prachtige omgeving waarin we de hele dag hebben doorgebracht, maar als ik van te voren geweten had wat ons te wachten stond was ik beter voorbereid de canyon ingegaan.