We vertrekken vanuit Dahab de Sinaï woestijn in om daar met kamelen een tocht te maken.We eten en slapen weer bij de Bedoeïnen
8 uur vertrek met 2 busjes richting Sinaï woestijn. Een rit van ongeveer anderhalf uur. Ergens in de middel of no where worden we uit de busjes gezet en ineens komen van alle kanten de kamelen met hun kamelen drijvers aangezet. Het worden er steeds meer. Er is zelfs een met een jong bij.
Per 2 personen is er 1 kameel (dromedaris) en ik besluit met de eerste groep mee op de kameel te gaan. Dat is eerst even wennen, maar dan raak je gauw gewend aan geschommel van het schip van de woestijn. Ik krijg zelfs de teugel in eigen hand en moet maar uit zien te vinden hoe je zo'n beest bestuurd.
Al gauw heb ik door dat het naar links trekken van het touw (het is een enkele teugel en niet zoals bij een paard een teugel die aan beide kanten van het hoofd zit) de kameel naar links stuurt en het naar rechts trekken van het touw de kameel naar rechts stuurt. Als hij stil blijft staan por je zachtjes met je hakken in zijn zij en hij loopt weer verder.
Mijn kameel maakt echter ineens een afslag naar rechts en besluit niet te luisteren naar mijn commando's omdat hij een lekker groen struikje zit staan waar hij wel zin in heeft. Al gauw volgen vele andere kamelen zijn voorbeeld. De kamelendrijver komt langs en krijgt de kameel weer zo ver dat hij gaat lopen. Maar er zullen nog vele sappige groene bosjes volgen.
Na een uurtje hebben we een pauze, de bedoeïnen koken een heerlijk maal voor ons (bonenprut, met een salade en vers gebakken Egyptisch brood) en daarna gaan we verder. De tweede groep stapt op de kameel en ik loop nu verder. Wel wennen door dat mulle zand van de woestijn. Na een tijdje stoppen we weer en krijgen we de mogelijkheid om te voet verder te gaan naar de closed canyon. Het is inmiddels ondraaglijk warm geworden en we moesten veel water drinken, maar de closed canyon had ik niet willen missen. We hebben geklommen en geklauterd, zijn door hele smalle kloven gekropen en hebben prachtige dingen gezien onderweg. We moesten dezelfde route weer terug. Dus alles wat we op de heenweg hadden geklommen moesten we nu afdalen. Best vermoeiend, maar wel heel mooi en leuk om te doen.
Aan het eind van de middag kwamen we aan bij een nederzetting van bedoeïnen, waar we hebben gegeten en geslapen. Maar voordat we gingen slapen hebben we nog genoten van een prachtige sterrenhemel inclusief de melkweg en een aantal vallende sterren.

