Om 5:45 uur liep de wekker af (hoe zo vakantie?) om van de zonsopgang te kunnen genieten in de witte woestijn. Het was redelijk fris op dat moment. Ik had niet echt lekker geslapen. Het slaapt namenlijk heel hard op de woestijngrond en dat zijn wij verwende westerlingen niet gewend natuurlijk. Elke keer als ik mij om draaide in mijn slaap ben ik wakker geworden. Daardoor heb ik echter wel een hele mooie volle maan kunnen zien met een ring erom heen (een Halo) Echt een schitterend gezicht. En wat een prachtig mooie sterrenhemel kun je hier bewonderen. Omdat hier veel minder vervuiling in de lucht (en dan heb ik het niet alleen over lucht maar ook over licht vervuiling)zit als bij ons en omdat je dichter bij de evenaar zit zie je hier veel meer sterren dan aan de Nederlandse sterrenhemel. Je kunt zelfs de melkweg zien. Een heldere witte band die door de sterren heen lijkt te lopen.
De zonsopkomst was geweldig. Tegen de witte rotsen en bergen vande witte woestijn aan kwam de zon op met een geel/oranje/rode gloed. Kleuren die je in Nederland alleen ziet door een zonnebril met bruin glas. Hier zie je het met je blote oog. De zon stijgt heel snel langs de hemel. Binnen 10 minuten is hij van klein vlekje tot helemaal zichtbaar en dan begint het ook direct licht en warm te worden. Zo koud als het was toen we net wakker waren, zo warm was het een 20 minuten later.
Na het ontbijt (Egyptisch "zandbrood" met jam of kaas en een kopje thee) zijn we vertokken richting een warmwaterbron, waar we met zijn allen de woestijnstof van ons hebben afgewassen. Dat was heerlijk wakker worden. Een lekker warm bad. De dames hebben de bus als omkleed ruimte gebruikt. Na een uurtje relaxen moesten we weer verder en zijn we naar een museum annex tentoonstellingsruimte gereden van de kunstenaar Badr. Hij maakt schilderijen van zand en abstracte beelden van kalksteen. Ook gebruikt hij hout in zijn kunstwerken. Zijn huis annex tentoonstellingsruimte ademt een bepaalde rust uit. De kunstwerken zijn van een grote diversietijd er is voor elk wel wat wils kwa stijl. Van heel abstract tot zeer herkenbaar.

Na dit bezoek zijn we verder gereden en hebben nog een stop gemaakt op zo'n 40 km van de Libische grens, midden in de woestijn. De woestijn hier staat bekend om zijn zandstormen, en prompt hadden we er dan ook 1 in de bus toen we verder reden (er stonden wat raampjes open)

Rond 14:30 uur zijn we aangekomen in Al Aqar een middeleeuws dorpje waar we een rondleiding hebben gehad. Het dorpje is geheel gemaakt van klei en gelukkig regent het niet of nauwelijks in Egypte anders zou er van dit dorpje niet veel meer voer zijn geweest. Je kunt hier nog een oude korenmolen en olijfolie pers bewonderen. In de nauwestraatjes lopende kun je je bijna niet voorstellend at dit vroeger (ruim 900 jaar gelden) een druk bevolkt dorpje was. Je kunt namelijk nauwelijks met 2 personen naast elkaar lopen, laat staan met een van je ezels alle kanten op wandelen. Het courthouse is een gebouw met hele hoge muren en wordt ook als school gebruikt. Vanaf het dak van het court house hadden we een mooi uitzicht over het hele dorpje.

Daarna zijn we doorgereden naar het bedoeinen resort. We konden kiezen uit een traditionele kamer of een nieuwe kamer en na het zien van de nieuwe kamer heb ik daarvoor gekozen. Een zacht bed, een werkend toilet en een mooi uitzicht over de omgeving. Ik vond dat ik dat wel verdiend had na de "ontberingen" in de woestijn. Samen met Therese deel ik de kamer.

Ik kon hier ook eindelijk na 4 reisdagen eens goed naar het toilet. En dat lucht op. Gelukkig was ik niet de enige, meerdere medereizigers zaten met hetzelfde "probleem". Bij sommige sloeg dit door en die hadden meteen last van reizigers diaree.
We hebben hier heerlijk geluncht (pannekoekjes met zoet beleg) en daarna zijn we met een deel van de groep naar een warm water zwembad geweest bij een resort in Mut. Weer even heerlijk bijkomen, lekker ontspannen en niks doen.

Na het avond eten hebben we nog even heerlijk nagenoten bij het kampvuur en zijn uiteindelijk moe maar voldaan op bed gegaan.